Ceza yargılamasında duruşmaya hakim olan 'doğrudanlık (vasıtasızlık)' ilkesi ne anlama gelir ve bu ilkenin pratik sonuçları nelerdir?

Doğrudanlık ilkesi, yargılamayı yapan ve hükmü verecek olan hakimin, delillerle arada bir vasıta olmadan, doğrudan doğruya temas kurması anlamına gelir. Bu ilkenin pratik sonuçları şunlardır: 1) Hakim, sanığı bizzat sorguya çekmeli, tanık ve bilirkişiyi bizzat dinlemelidir (CMK m. 217/1). 2) Soruşturma aşamasında alınan ifadelerin veya tutanakların duruşmada sadece okunmasıyla yetinilemez, deliller duruşmada yeniden tartışılmalıdır. 3) Kural olarak, yargılamayı yapan hakim ile hükmü veren hakimin aynı kişi olması gerekir, çünkü vicdani kanaat duruşmada edinilen izlenimlerle oluşur. 4) İstinabe (başka mahkeme aracılığıyla delil toplama) bu ilkenin bir istisnasıdır.