CMK m. 223/5'e göre bir sanık hakkında mahkumiyet hükmü verilebilmesinin temel şartı nedir? 'Suçun sabit olması' ifadesi ile 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi arasındaki ilişkiyi açıklayınız.

CMK m. 223/5'e göre bir sanık hakkında mahkumiyet kararı verilebilmesinin temel şartı, 'yüklenen suçu işlediğinin sabit olması'dır. 'Sabit olmak', suçun sanık tarafından işlendiğinin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerle kanıtlanmış olması anlamına gelir. Bu şart, ceza muhakemesinin en temel ilkelerinden biri olan 'şüpheden sanık yararlanır' (in dubio pro reo) ilkesi ile doğrudan ilişkilidir. Bu ilkeye göre, yapılan yargılama sonunda, sanığın suçu işlediği konusunda mahkemenin vicdanında tam bir kanaat oluşmazsa, yani suçun işlenip işlenmediği veya sanık tarafından işlenip işlenmediği hususunda makul bir şüphe kalırsa, bu şüphe sanık lehine yorumlanır ve sanık hakkında beraat kararı verilir. Dolayısıyla, mahkumiyet kararı ancak ve ancak şüphenin %100 oranında yenilmesiyle, yani suçun sabit görülmesiyle verilebilir. En ufak bir şüphenin varlığı dahi mahkumiyete engeldir. (Bkz: CMK m. 223/5, barandogan.av.tr)