CMK m. 223'te sayılan hüküm çeşitleri nelerdir? 'Mahkumiyet kararı'nın bu hüküm çeşitleri arasındaki yerini ve temel tanımını belirtiniz. Mahkumiyet hükmünün verilebilmesi için suçun ispatı açısından mahkemenin ulaşması gereken kanaat seviyesi nedir?

CMK m. 223/1'e göre, duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra verilen ve uyuşmazlığın esasını çözen nihai kararlar 'hüküm' olarak adlandırılır. Kanunda sayılan hüküm çeşitleri şunlardır: Beraat kararı, Ceza verilmesine yer olmadığı kararı, Mahkûmiyet kararı, Güvenlik tedbirine hükmedilmesi, Davanın reddi kararı, Davanın düşmesi kararı. 'Mahkumiyet kararı', bu hüküm çeşitlerinden biridir ve CMK m. 223/5'te 'Yüklenen suçu işlediğinin sabit olması halinde, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilir.' şeklinde tanımlanmıştır. Mahkumiyet hükmünün verilebilmesi için, mahkemenin sanığın suçu işlediği konusunda her türlü şüpheden arınmış, tam bir kanaate ulaşmış olması gerekir. Ceza muhakemesinin temel ilkesi olan 'şüpheden sanık yararlanır' (in dubio pro reo) ilkesi gereğince, suçun sanık tarafından işlendiği %100 kesinlikle ispatlanamazsa, yani makul bir şüphe dahi varsa, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilemez; beraat kararı verilmesi gerekir. Dolayısıyla, mahkumiyet için gereken kanaat seviyesi, 'şüphenin yenilmesi' ve 'kesinlik' düzeyinde bir ispattır. (Bkz: CMK m. 223, barandogan.av.tr)