TCK m. 125 uyarınca gıyapta (yoklukta) hakaret suçunun oluşabilmesi için aranan 'ihtilat' şartını açıklayınız. Fail, hakaret içeren sözleri sadece bir kişiye söylemiş ancak bu kişiden sözleri yaymasını istemişse ihtilat şartı gerçekleşmiş sayılır mı? İhtilat edilen kişilerin (örneğin küçükler, akıl hastaları) hukuki durumu bu şartın gerçekleşmesini nasıl etkiler?

Gıyapta hakaret suçu, mağdurun hazır bulunmadığı bir ortamda onur, şeref ve saygınlığını rencide eden bir fiil isnat edilmesi veya sövülmesiyle işlenir. TCK m. 125/1'e göre, gıyapta hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle 'ihtilat ederek' işlenmesi gerekir. İhtilat, 'karışıp görüşme, bir araya gelme' anlamına gelmekle birlikte, önemli olan en az üç kişinin hakareti öğrenmesidir. Bu üç kişinin aynı anda aynı yerde olması şart değildir. Metinde belirtildiği gibi, failin bir kişiyle ihtilat etmekle beraber, bu kişiden haberi yaymasını istemesi durumunda, eğer haber yayılır ve en az üç kişi tarafından öğrenilirse ihtilat şartı gerçekleşmiş olur. Burada failin hareketi ile ihtilat arasında bir nedensellik bağı kurulabilmesi önemlidir. Ancak, ihtilat edilen kişilerin söylenenleri anlayabilecek durumda olmaları gerekir. Temyiz kudreti bulunmayan küçükler, akıl hastaları veya konuşulan dili bilmeyenler ihtilat sayısına dahil edilmezler, çünkü bu kişilerde hakaretin içeriğini algılama ve anlama yeteneği bulunmamaktadır. (Bkz: TCK m. 125/1, oner.av.tr)