Türk Medeni Kanunu'nun 407. maddesinin 12.03.2024 tarihli değişikliği ile 'toplam beş yıl veya daha fazla kesinleşmiş hapis cezasının infazı amacıyla ceza infaz kurumunda bulunan ergin bir kişi, isteği bulunmasa dahi kişiliğinin veya malvarlığının korunması bakımından gerekli görülmesi hâlinde kısıtlanabilir' hükmü getirilmiştir. Bu hükmün, eski düzenlemedeki 'bir yıl veya daha uzun süreli cezaya mahkum olan her ergin kısıtlanır' hükmüne göre getirdiği temel farklar ve amaçları nelerdir?

Temel farklar ve amaçlar şunlardır: 1) Otomatikliğin Kaldırılması: Eski düzenleme, bir yılı aşan her ceza için otomatik ve zorunlu kısıtlama öngörüyordu. Yeni düzenleme bu otomatikliği kaldırmıştır. 2) Süre Sınırının Yükseltilmesi: Kısıtlama için ceza sınırı bir yıldan, isteğe bağlı olmayan durumlar için beş yıla çıkarılmıştır. 3) Takdir Yetkisi: Yeni düzenleme, beş yıldan fazla cezası olanlar için bile kısıtlamayı bir zorunluluk olmaktan çıkarıp, vesayet makamının (hakimin) 'gerekli görmesi' şartına ve takdirine bağlamıştır. 4) Amaç: Eski düzenlemenin amacı daha çok kamu düzeni iken, yeni düzenlemenin amacı 'kişiliğinin veya malvarlığının korunması' olarak belirtilmiştir. Bu, hükümlünün menfaatini ve irade özerkliğini ön plana çıkaran, ölçülülük ilkesine daha uygun bir yaklaşımdır. Ayrıca yeni düzenleme sadece vasi değil, daha hafif bir tedbir olan kayyım atanmasına da olanak tanımaktadır. (Kaynak: tutuklu-ve-hukumlu-kisilere-tebligat-usulu)