Ceza yargılamasında 'gıyap' ve 'gaiplik' kavramları arasındaki farkı açıklayınız. Hangi durumlarda sanığın yokluğunda (gıyabında) duruşma yapılarak hüküm kurulabilir?

'Gaiplik' (CMK m. 244), hakkında dava açılmış ancak yeri bilinmeyen veya yurtdışında olup getirilemeyen, yani kendisine ulaşılamayan sanığın durumunu ifade eder. Gaip sanık hakkında duruşma yapılamaz. 'Gıyap' ise, daha genel bir kavram olup, yeri bilinen ve ulaşılabilir olan bir sanığın duruşmada hazır bulunmamasını ifade eder. Kural olarak, sanığın yokluğunda duruşma yapılmaz (CMK m. 193). Ancak bu kuralın istisnaları vardır: CMK m. 195'e göre, suçun yalnızca veya birlikte adli para cezasını veya müsadereyi gerektirmesi halinde, sanık gelmese bile yokluğunda duruşma yapılabilir. Ayrıca, CMK m. 200'e göre sanık sorgusu yapıldıktan sonra duruşmadan bağışık tutulabilir veya CMK m. 196'ya göre istinabe (naip hakim) yoluyla sorgusu yapılabilir. Bu hallerde de yokluğunda duruşmaya devam edilebilir. Mahkumiyet dışında bir karar (beraat, düşme, CVYO) verilecekse de sanığın yokluğunda hüküm kurulabilir. (Kaynak: gaiplerin-yargilanmasi)