Yurt dışında bulunan ve mahkeme önüne getirilmesi 'uygun bulunmayan' sanığın 'gaip' sayılmasında (CMK m. 244), 'uygun bulunmama' kriteri ne anlama gelir? Mahkeme bu takdir yetkisini hangi ölçütlere göre kullanmalıdır?

CMK m. 244'teki 'getirilmesi uygun bulunmayan' kriteri, sanığın yurt dışındaki yerinin bilinmesine ve hukuken getirilmesinin (örneğin suçluların iadesi anlaşması olması) mümkün olmasına rağmen, pratik nedenlerle bunun mahkemece makul görülmemesidir. Mahkeme bu takdir yetkisini kullanırken; sanığın getirilmesinin gerektireceği aşırı masraf, diplomatik zorluklar, uzun sürecek prosedürler gibi faktörleri, yargılamanın konusu olan suçun ağırlığı ve elde edilecek hukuki yarar ile karşılaştırır. Eğer sanığın getirilmesi için yapılacak masraf ve harcanacak çaba, suçun niteliği ve olası sonuçları ile orantısız ise, mahkeme getirmeyi 'uygun bulmayarak' sanığı gaip sayabilir ve yargılamayı durdurarak sadece delillerin toplanmasıyla yetinebilir. (Kaynak: gaiplerin-yargilanmasi)