Aldatma (zina) nedeniyle boşanma davasında, aldatan eş lehine yoksulluk nafakasına hükmedilebilir mi? Eşlerin her ikisinin de birbirini aldatması (eşit kusur) durumunda yoksulluk nafakası talebi nasıl değerlendirilir? TMK m. 175'teki 'kusuru daha ağır olmamak' şartını bu bağlamda yorumlayınız.

TMK m. 175 uyarınca yoksulluk nafakası talep edebilmek için, talep eden eşin boşanma nedeniyle yoksulluğa düşecek olması ve kusurunun diğer eşten daha ağır olmaması gerekir. Aldatma (zina) mutlak bir boşanma sebebi olup, bu eylemi gerçekleştiren eş tam kusurlu kabul edilir. Dolayısıyla, aldatan eşin kusuru daha ağır olacağından, kural olarak aldatan eş lehine yoksulluk nafakasına hükmedilemez. Ancak, her iki eşin de birbirini aldatması durumunda, kusurlar eşit kabul edilebilir. Eşit kusur halinde, yoksulluk nafakası talep eden eşin 'kusuru daha ağır olmamak' şartı gerçekleşmiş olur. Bu durumda, diğer şartlar da (yoksulluğa düşme) mevcutsa, aldatmış olmasına rağmen eşit kusurlu eş lehine yoksulluk nafakasına hükmedilebilir. (Kaynak: aldatma-zina-sebebiyle-bosanma-davasi)