CMK m. 223/9'da yer alan 'Derhal beraat kararı verilebilecek hallerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez' hükmü, ceza muhakemesindeki hüküm türleri arasında nasıl bir hiyerarşi kurmaktadır?

Bu hüküm, hüküm türleri arasında sanığın en lehine olan kararın öncelikli olarak verilmesi gerektiğini belirten bir hiyerarşi kurmaktadır. Buna göre, 'beraat' kararı, diğer tüm mahkumiyet dışı kararlara (durma, düşme, CVYOK) göre önceliklidir ve daha lehe kabul edilir. Eğer bir dosyada hem beraat hem de örneğin düşme (zamanaşımı) kararı verilebilecek koşullar varsa, mahkeme düşme kararı değil, sanığın aklanması sonucunu doğuran beraat kararını vermelidir. Bu kural, 'lekelenmeme hakkı'nın bir gereğidir. Sanık, bir usuli nedenle (düşme gibi) değil, esastan (suçsuzluğu nedeniyle) aklanma hakkına sahiptir. Bu nedenle, beraat koşulları varsa, diğer kararların verilmesi yasaklanmıştır. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr/makale/ceza-verilmesine-yer-olmadigi-karari/)