Bir kamu görevlisi hakkında ceza davasında 'yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması' (CMK m. 223/2-b) gerekçesiyle beraat kararı verilmesi, disiplin hukuku açısından nasıl bir bağlayıcılık taşır?

Bu tür bir beraat kararı, disiplin hukuku açısından 'mutlak bağlayıcılık' taşır. Çünkü 'suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması' kararı, ceza mahkemesinin, fiilin sanık tarafından işlenmediğine dair kesin ve olgusal bir yargıya vardığını gösterir. Bu, bir delil yetersizliği durumu değil, sanığın masumiyetinin kesin olarak kanıtlandığı bir durumdur. Ceza mahkemesinin bu maddi olgu tespiti, 'maddi gerçeğin tekliği' ilkesi uyarınca disiplin makamlarını ve idari yargıyı da bağlar. Disiplin makamı, ceza mahkemesinin 'işlenmediği sabittir' dediği bir fiilin, disiplin soruşturması kapsamında 'işlendiğini' kabul ederek ceza veremez. Aksi bir tutum, hem kesin hükme (maddi anlamda) aykırılık hem de masumiyet karinesinin ağır bir ihlali anlamına gelir. (Kaynak: sen.av.tr/tr/makale/anayasa-mahkemesi-ictihadinda-beraat-kararinin-disiplin-hukukuna-etkisi)