Hırsızlık suçunda, çalınan malın değerinin çok az olması (TCK m. 145) nedeniyle faile 'ceza verilmesine yer olmadığı' kararı verilmesi, hangi ceza hukuku ilkesinin bir yansımasıdır?

Bu durum, ceza hukukundaki 'ultima ratio' (son çare) ilkesinin ve bu ilkeyle bağlantılı olan 'orantılılık' ilkesinin bir yansımasıdır. Ultima ratio ilkesi, ceza hukukunun en son başvurulacak araç olması gerektiğini, daha hafif yaptırımlarla veya hukuk dallarıyla çözülebilecek haksızlıklara ceza hukukuyla müdahale edilmemesi gerektiğini ifade eder. TCK m. 145, işlenen fiilin haksızlık içeriğinin çok az olduğu durumlarda ceza vermenin, cezanın önleme ve ıslah etme amaçlarıyla orantısız olacağı kabulüne dayanır. Malın değerinin çok az olması, fiilin yarattığı haksızlığı ve toplumsal zararı önemsiz kıldığı için, kanun koyucu hâkime ceza vermekten vazgeçme (ceza verilmesine yer olmadığı kararı) takdiri tanıyarak, ceza hukukunun en ağır yaptırım olan ceza verme yetkisini orantılı bir şekilde kullanmasını sağlamaktadır. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr/makale/ceza-verilmesine-yer-olmadigi-karari/)