El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanların sigortalılığı konusunda, 09.07.1987 ile 05.08.2003 tarihleri arasında yürürlükte olan 506 sayılı Kanun'un 3. maddesinin II-D bendi nasıl bir düzenleme getirmişti ve bu düzenlemenin uzun vadeli sigorta kolları açısından sonucu neydi?

09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanun ile 506 sayılı Kanun'a eklenen 3/II-D bendi, el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanların sigortalılığına ilişkin özel bir istisna getirmiştir. Bu düzenlemeye göre, bu işlerde çalışanlar 'yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kolları'na, yani sadece kısa vadeli sigorta kollarına tabi idiler. Bu kişilerin malullük, yaşlılık ve ölüm gibi uzun vadeli sigorta kollarına tabi olmaları ise zorunlu değil, kendi isteklerine bağlı olarak 'isteğe bağlı sigortalı' olmalarıyla mümkündü. Bu hüküm, 06.08.2003 tarihinde 4958 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak, kanunların geriye yürümezliği ilkesi gereğince, 09.07.1987 ile 05.08.2003 tarihleri arasındaki dönemde el halıcılığı dokuma işlerinde geçen hizmetler, uzun vadeli sigorta kolları kapsamında zorunlu sigortalılık olarak kabul edilemez. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2021/10-458 E. sayılı kararında da bu husus vurgulanmıştır. (Kaynak: www.zulkufarslan.av.tr/el-haliciligi-dokuma-islerinde-calisanlar/)