Metnin yazarı, 'eşitlik' ilkesinin uygulanmasındaki en büyük engelin ne olduğunu ve bu engelin farklı toplumlarda (örneğin ABD ve İsviçre) nasıl tezahür ettiğini belirtmektedir?

Metnin yazarına göre, 'eşitlik' ilkesinin uygulanmasındaki en büyük engel, 'egemen gücün' bu ilkeyi kendi kurallarına ve çıkarlarına göre yorumlamasıdır. Egemen güç (devlet, kamu otoritesi, çoğunluk), yazılı metinlerde ne olursa olsun, uygulamada eşitliği kendi lehine esnetebilir veya kısıtlayabilir. Yazar bu duruma iki örnek vermektedir: 1. **ABD:** 'Özgürlükler ülkesi' olarak bilinmesine rağmen, polis şiddetinde görülen 'siyah-beyaz' ayrımcılığı, ırk temelinde fiili bir eşitsizliğin devam ettiğini göstermektedir. 2. **İsviçre:** Kişi hak ve hürriyetlerinin gelişmiş olduğu bir ülke olmasına rağmen, bir Müslümanın cami yaptırmak istemesi gibi dini özgürlüklerin kullanımında, egemen kültür ve çoğunluğun beklentileri doğrultusunda engellerle karşılaşabileceğini belirtmektedir. Her iki örnekte de yazar, teorik eşitliğin, pratikte egemen gücün iradesiyle sınırlandığını vurgulamaktadır.