'Şüpheden sanık yararlanır' (in dubio pro reo) ilkesinin masumiyet karinesiyle ilişkisini açıklayınız.

'Şüpheden sanık yararlanır' ilkesi, kaynağını doğrudan masumiyet karinesinden alır. Masumiyet karinesi, bir kişinin suçlu sayılabilmesi için suçluluğunun hiçbir şüpheye yer bırakmayacak şekilde, kesin delillerle ispat edilmesini gerektirir. Eğer yargılama sonunda sanığın suçu işlediği konusunda makul bir şüphe kalmışsa, bu şüphe sanığın lehine yorumlanır ve mahkumiyet kararı verilemez. CMK m. 223/2-e'de bu durum 'yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması' olarak ifade edilir. (Kaynak: https://kadimhukuk.com.tr/makale/masumiyet-karinesi/)