CMK m. 223/8'de düzenlenen 'davanın düşmesi' kararı ile CMK m. 223/4-b'de düzenlenen 'ceza verilmesine yer olmadığı' kararı arasındaki temel fark nedir? TCK m. 167/1 ve 167/2 bu ayrıma nasıl örnek teşkil eder?

Temel fark, fiilin hukuki niteliği ve yargılamanın hangi nedenle sona erdiğiyle ilgilidir. 'Düşme kararı', sanığın ölümü, af, dava zamanaşımı, şikayetten vazgeçme gibi, davanın esasına girilmesini engelleyen bir muhakeme engelinin ortaya çıkması durumunda verilir. 'Ceza verilmesine yer olmadığı kararı' ise, davanın esasına girilip fiilin suç olduğu ve sanık tarafından işlendiği tespit edildikten sonra, faile özgü bir nedenle (yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, şahsi cezasızlık sebebi vb.) ona ceza verilememesi durumunda verilir. TCK m. 167 bu ayrıma iyi bir örnektir: TCK m. 167/1'deki tam cezasızlık halinde 'ceza verilmesine yer olmadığı' kararı verilirken, TCK m. 167/2'de şikayetten vazgeçilmesi halinde 'davanın düşmesine' karar verilir. (Bu soru, ilgili metinlerdeki maddelerden ve genel CMK bilgisinden türetilmiştir.)