CMK m. 226/4'te yer alan 'Müdafi sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır' hükmünün, 'son söz hakkı' (CMK m. 216/3) açısından kıyasen uygulanmasını savunan görüşün temel argümanı nedir?

Bu görüşün temel argümanı, 'savunma hakkının kutsallığı ve bölünmezliği' ilkesidir. Bu görüşe göre, son söz hakkı her ne kadar sanığa ait olsa da, sanığın yokluğunda bu hakkın hiç kullanılmaması, savunma hakkının en önemli aşamasının eksik kalmasına yol açar. CMK m. 226/4'teki genel yetki hükmü, sanığın lehine olan tüm hakların, onun yokluğunda savunmasını üstlenen müdafi tarafından da kullanılabilmesi gerektiği şeklinde geniş yorumlanmalıdır. Bu kıyasen uygulama, kanunun lafzından ziyade ruhuna ve savunma hakkını koruma amacına uygun bir yorum olarak savunulmaktadır. (Kaynak: Son Söz Hakkı)