Ceza yargılamasında 'aynı olayda' yargılanan sanıklardan bir veya birkaçının firarda olması durumunda, ilk yargılamada toplanan delillerin, sonradan yakalanan sanığın yargılamasında doğrudan kullanılmasının sakıncaları nelerdir? 'Hukuki kesinlik/belirlilik' ilkesi açısından bu durum nasıl bir sorun yaratır?

Bu durumun temel sakıncası, sonradan yargılanan sanığın 'adil yargılanma hakkı' kapsamındaki usuli güvencelerinin ihlal edilmesi riskidir. Özellikle sanığın ve müdafiinin delillerin ortaya konulması ve tartışılmasına katılma, tanıklara doğrudan soru sorma ('çelişmeli yargılama' ilkesi) ve kendi lehine olan delilleri sunma hakları kısıtlanmış olur. İlk mahkumiyet kararına dayanılarak ikinci bir mahkumiyet kararı verilmesi, 'hukuki kesinlik/belirlilik' ilkesini de zedeler. Çünkü bu, her davanın kendi delilleri ve kendi süreci içinde, sanığın hakları tam olarak kullanılarak karara bağlanması gerektiği ilkesine aykırıdır ve bir nevi 'önyargılı' bir yargılama izlenimi yaratır. (Kaynak: “Hukuki Kesinlik/Belirlilik” İlkesi Karşısında Birbiri ile Uyuşmayan Yargı Kararları)