'Şüpheden sanık yararlanır' (in dubio pro reo) ilkesinin masumiyet karinesiyle olan bağını ve CMK'daki yasal dayanağını izah ediniz.

'Şüpheden sanık yararlanır' ilkesi, masumiyet karinesinin doğal bir sonucudur. Bu ilkeye göre, bir sanığın mahkum edilebilmesi için suçluluğunun her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerle ispat edilmesi gerekir. Yargılama sonunda, sanığın suçu işlediği konusunda mahkemenin vicdanında makul bir şüphe kalmışsa, bu şüphe sanık lehine yorumlanmalı ve beraat kararı verilmelidir. Bu ilkenin CMK'daki yasal dayanağı, m. 223/2-(e) bendidir. Bu bende göre, 'yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması' bir beraat nedenidir. (Kaynak: Masumiyet Karinesi)