Masumiyet karinesinin bir sonucu olarak kabul edilen 'şüpheden sanık yararlanır' (in dubio pro reo) ilkesini tanımlayınız. Bu ilkenin CMK m. 223/2-e'de nasıl somutlaştırıldığını ve AİHM'nin 'Telfner/Avusturya' kararında bu ilkeyi masumiyet karinesiyle nasıl ilişkilendirdiğini açıklayınız.

'Şüpheden sanık yararlanır' (Latince: in dubio pro reo) ilkesi, ceza yargılamasında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden arınmış, kesin ve inandırıcı bir kanaate ulaşılamaması durumunda, sanık lehine karar verilmesi gerektiğini ifade eden temel bir ceza muhakemesi prensibidir. Bu ilke, masumiyet karinesinin (Anayasa m. 38/4, AİHS m. 6/2) doğal bir sonucudur. Mademki sanığın suçluluğu kesin olarak ispatlanana kadar masum sayılır, o halde suçluluğun ispatı konusunda ortaya çıkan makul bir şüphe, sanığın masum olduğu varsayımını çürütemez ve bu şüphe sanık lehine yorumlanmalıdır. CMK'daki Somutlaşması: Bu ilke, CMK'nın 'Beraat kararı' başlıklı 223. maddesinin 2. fıkrasının (e) bendinde somutlaşmıştır. Bu bende göre, 'Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması' halinde beraat kararı verilir. Bu ifade, mahkemenin sanığın suçu işlemediğine dair kesin bir kanaate varmasının gerekmediğini, suçun onun tarafından işlendiğinin 'ispatlanamamış' olmasının beraat için yeterli olduğunu gösterir. Delillerin yetersiz kalması, çelişkili olması veya mahkemede sanığın suçluluğuna dair makul bir şüpheyi yenmeye yetecek bir kanaat oluşmaması durumunda bu hüküm uygulanır. AİHM'in Yaklaşımı ('Telfner/Avusturya' Kararı): AİHM, 20 Mart 2001 tarihli 'Telfner/Avusturya' kararında, 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesini doğrudan masumiyet karinesi ile ilişkilendirmiştir. Kararda Mahkeme, AİHS m. 6/2'nin, yargılama makamının sanığın suçu işlediği yönünde bir önyargıyla işe başlamamasını gerektirdiğini, ispat yükünün iddia makamında olduğunu ve 'var olan her tür kuşkunun sanık lehinde yorumlanması' gerektiğini belirtmiştir. AİHM'e göre, ispat yükünün savunmaya aktarıldığı, yani sanıktan masumiyetini ispatlamasının beklendiği durumlarda masumiyet karinesi ihlal edilmiş olur. Dolayısıyla, şüphenin sanık aleyhine yorumlanması, ispat yükünün fiilen sanığa yüklenmesi anlamına geleceği için masumiyet karinesinin ihlaline yol açar. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr/makale/masumiyet-karinesi/)