Bir sanık hakkında kesinleşen hapis ve adli para cezası mahkumiyetinde, cezanın infazı için hükümlüye sadece adli para cezasının ödenmesine yönelik bir tebligat yapılmıştır. 'Kanunilik' ve 'hukuk devleti' ilkeleri çerçevesinde, bu tebligatın, hükümdeki hapis cezasının zamanaşımını (TCK m. 68) kesip kesmeyeceğini, tebligatın içeriğinin ve amacının önemini de vurgulayarak tartışınız.
Bu durumda, sadece adli para cezasının infazına yönelik yapılan tebligat, aynı hükümdeki hapis cezasının zamanaşımını kesmez. Bu sonucun temelinde 'kanunilik' (TCK m. 2, Anayasa m. 38), 'hukuk devleti' (Anayasa m. 2) ve tebligat hukukunun temel prensipleri yatmaktadır. Gerekçeler: 1. Kanunilik İlkesi ve Kıyas Yasağı: TCK m. 71, ceza zamanaşımını kesen sebepleri sınırlı sayıda (numerus clausus) saymıştır. Bunlardan biri 'mahkumiyet hükmünün infazı için yetkili merci tarafından hükümlüye usule uygun tebligat' yapılmasıdır. Kanunda, bir ceza için yapılan tebligatın, tebligatta belirtilmeyen diğer bir cezaya da sirayet edeceğine dair açık bir hüküm yoktur. Olmayan bu kuralı, hükümlünün aleyhine olacak şekilde kıyas yoluyla yaratmak, ceza hukukundaki kıyas yasağına ve kanunilik ilkesine aykırıdır. 2. Tebligatın Amacı ve İçeriği: Tebligatın amacı, muhatabı hukuki bir işlemden haberdar etmek ve ona karşı savunma veya işlem yapma imkanı tanımaktır. Anayasa'nın 40. maddesi uyarınca Devlet, işlemlerinde ilgili kişilerin hangi haklara sahip olduğunu ve hangi yollara başvuracağını belirtmek zorundadır. Ceza infazına ilişkin bir tebligatın 'usule uygun' sayılabilmesi için, hangi cezanın infaz edileceğini açıkça belirtmesi gerekir. Sadece adli para cezasının ödenmesini isteyen bir tebligat, hükümlüye hapis cezasının infazına başlanacağına dair bir bildirimde bulunmaz. Dolayısıyla, içeriğinde yer almayan hapis cezası bakımından hukuki bir sonuç doğurması beklenemez. 3. Hukuk Devleti ve Hukuki Güvenlik: Hukuk devleti, bireylerin eylem ve işlemlerinin sonuçlarını öngörebilmesini gerektirir. Hükümlü, kendisine sadece para cezasının infazı için yapılan bir tebligata dayanarak, hapis cezasının zamanaşımının işlemeye devam ettiğini düşünebilir. Bu beklenti hukuken korunmalıdır. Tebligatın içeriğinde olmayan bir sonuçla karşı karşıya bırakılması, hukuki güvenlik ilkesini zedeler. Sonuç olarak, soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki tebligatlar ile infaz aşamasındaki tebligat farklı amaçlar taşır. İnfaz aşamasında yapılan tebligatın zamanaşımını kesmesi için, kesintiye uğratacağı ceza türünü açıkça içermesi ve bu cezanın infazına yönelik olması zorunludur. (Kaynak: sen.av.tr/tr/makale/tebligatla-ceza-zamanasiminin-kesilmesi)