Hırsızlık suçu (TCK m. 141) ile kullanma hırsızlığı (TCK m. 146) arasındaki temel fark, failin kastı açısından nedir? TCK m. 167'de düzenlenen şahsi cezasızlık sebeplerinin, kullanma hırsızlığı suçu açısından da uygulanıp uygulanamayacağını gerekçesiyle açıklayınız.

Hırsızlık suçu (TCK m. 141) ile kullanma hırsızlığı (TCK m. 146) arasındaki temel fark, failin kastının yöneldiği amaçtır. - Hırsızlık Suçu (TCK m. 141): Bu suçta fail, zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, 'kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla' bulunduğu yerden alır. Buradaki kast, mal üzerinde kalıcı bir hakimiyet kurma, malı 'sahiplenme' (temellük) kastıdır. Fail, malı aldıktan sonra onu kendi malı gibi kullanma, satma, tüketme veya elinde tutma iradesine sahiptir. - Kullanma Hırsızlığı (TCK m. 146): Bu suçta ise fail, malı 'geçici bir süre kullanıp zilyedine iade etmek üzere' alır. Failin amacı malı sahiplenmek değil, sadece ondan bir süre faydalanmaktır. Örneğin, birinin bisikletini habersizce alıp bir süre gezdikten sonra aldığı yere geri bırakan kişinin eylemi kullanma hırsızlığıdır. Bu suçun oluşabilmesi için, failin malı iade etme kastının başlangıçtan itibaren mevcut olması gerekir. Temel fark, hırsızlıkta 'temellük kastı' (sahiplenme amacı) varken, kullanma hırsızlığında 'geçici kullanma ve iade etme kastı' bulunmasıdır. Bu nedenle kullanma hırsızlığının cezası, temel hırsızlık suçuna göre daha hafiftir. TCK m. 167'nin Uygulanabilirliği: Evet, TCK m. 167'de düzenlenen şahsi cezasızlık veya cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebepler, kullanma hırsızlığı suçu açısından da uygulanabilir. Bunun gerekçesi, TCK m. 167'nin lafzıdır. Madde, 'Yağma ve nitelikli yağma hariç, bu bölümde yer alan suçların...' şeklinde başlamaktadır. 'Bu bölüm' ifadesi, TCK'nın 'Malvarlığına Karşı Suçlar' başlıklı Onuncu Bölümünü ifade eder. Hem hırsızlık (m. 141-145) hem de kullanma hırsızlığı (m. 146) bu bölüm içerisinde yer almaktadır. Kanun koyucu, uygulama dışı tuttuğu suçları (yağma ve nitelikli yağma) açıkça belirttiği için, bu istisnalar arasında sayılmayan ve aynı bölümde yer alan kullanma hırsızlığı suçu için de m. 167'nin uygulanması zorunludur. Dolayısıyla, örneğin bir kişinin, aynı konutta yaşadığı kardeşinin arabasını geçici bir süre kullanıp iade etmek üzere alması, TCK m. 146 ve m. 167/1-c gereğince cezalandırılmasını gerektirmeyen bir eylem olacaktır. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr/makale/sahsi-cezasizlik-sebepleri-tck-167/)