Bir kamu görevlisi olan davacının, Sanayi ve Ticaret Bakanlığı'nda 'APK Uzmanı' kadrosunda görev yaparken, 657 sayılı Kanuna ekli IV sayılı Makam Tazminatı Cetvelinden yararlanma talebi, idare tarafından 'APK Uzmanlığının mesleki bir unvan olduğu ve DMK m. 43/B'de sayılan genel uzmanlıklar gibi değerlendirilemeyeceği' gerekçesiyle reddedilmiştir. Danıştay 12. Dairesi'nin E:1997/185 sayılı kararında, idarenin bu yorumu ve dayanağı olan 141 seri nolu Genel Tebliğ neden hukuka aykırı bulunmuştur?
Danıştay 12. Dairesi'nin Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu tarafından da onanan E:1997/185, K:1999/510 sayılı kararında, idarenin ve dayanağı olan 141 seri nolu Genel Tebliğ'in yorumu şu temel gerekçelerle hukuka aykırı bulunmuştur: 1) Kanun Metninde Ayrım Olmaması: Kararın temel dayanağı, 657 sayılı DMK'nın 547 sayılı KHK ile değişik 43/B maddesinin 3. fıkrasının lafzıdır. Bu fıkrada, daha önce belirli üst düzey görevlerde bulunup makam tazminatından yararlandıktan sonra atanan 'müşavir ve 1’inci dereceden uzman ünvanlı kadrolara' atananlara, bu kadrolarda bulundukları sürece daha önce almış oldukları en yüksek ek gösterge üzerinden ödeme yapılacağı (ve dolayısıyla makam tazminatından da yararlanacakları) düzenlenmiştir. Danıştay'a göre, kanun metni sadece 'uzman' unvanından bahsetmekte, bu uzmanlığın 'mesleki unvan' (APK Uzmanı, Hesap Uzmanı gibi) veya 'kariyer olmayan genel uzmanlık' şeklinde bir ayrıma tabi tutulacağına dair hiçbir ifade veya kısıtlama içermemektedir. 2) Yorum Yoluyla Kanunun Kapsamının Daraltılamaması: İdarenin, 141 seri nolu Genel Tebliğ ile yaptığı, kanunda olmayan bir ayrımı (mesleki uzman - genel uzman) ihdas ederek, kanunun tanıdığı bir hakkın kapsamını yorum yoluyla daraltması, 'kanunların geriye yürümezliği' ve 'idarenin kanuniliği' ilkelerine aykırıdır. İdare, kanun koyucunun yerine geçerek, kanunda olmayan bir şart veya ayrım yaratamaz. Tebliğler, kanun hükümlerini açıklayıcı nitelikte olabilir, ancak onları değiştiremez veya daraltamaz. 3) Hakkın Niteliği: Düzenlemenin amacı, belirli bir kariyere ve hakka ulaşmış olan memurların, daha sonra uzman veya müşavir gibi kadrolara atandıklarında bir hak kaybına uğramalarını önlemektir. Davacı, daha önce bulunduğu görev itibarıyla makam tazminatından yararlanma hakkını kazanmıştır. Bu kazanılmış hakkın, atandığı '1. dereceli uzman' kadrosunun 'APK Uzmanı' olmasından bahisle elinden alınması, kanunun ruhuna ve amacına aykırıdır. Sonuç olarak Danıştay, kanunda açıkça bir ayrım yapılmamışken, idarenin bir genel tebliğ ile 'uzman' unvanını yorumlayıp bölerek, APK Uzmanlığı gibi unvanları kapsam dışı bırakmasını hukuka aykırı bulmuş ve dava konusu işlemi iptal etmiştir. Bu karar, idarenin düzenleyici işlemlerle kanunların uygulama alanını keyfi olarak daraltamayacağının önemli bir göstergesidir.