Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin Karar: 2015/21152 sayılı kararında, sanığın 'hakkı olmayan yere tecavüz' suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği belirtilirken hangi çelişkili beyanları ve delilleri esas almıştır?

İlgili kararda Yargıtay, sanığın beraat kararını bozarken şu delil ve çelişkilere dayanmıştır: 1) Sanığın olay yerinde bulunduğunun tutanakla tespit edilmesi. 2) Sanığın, dairenin anahtarını kimin verdiğine ilişkin çelişkili beyanları (birinde G.S. ismini verirken, mahkemede H. isimli arkadaşını söylemesi). 3) Tanık olarak dinlenen G.S.'nin anahtarı kendisinin vermediğini söylemesi. 4) Tanık yöneticinin, sanığın dairenin kilidini çilingirle açtırdığını ve dairede kaldığını belirtmesi. Bu deliller bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın savunmasının aksine, bir hakka dayanmaksızın daireyi işgal ettiğinin anlaşıldığı ve suçun unsurlarının oluştuğu sonucuna varılmıştır. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/ceza-hukuku/hakki-olmayan-yere-tecavuz-sucu-cezasi-nedir.html)