Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 2015/4425 sayılı kararında, götürü bedelli bir yapım işinde, sözleşme dışı imalatların bedeli hesaplanırken mahkemenin 'mahalline uygun değerleri' esas alması neden hatalı bulunmuştur? Doğru hesaplama yöntemi ne olmalıydı?

Kararda, taraflar arasındaki sözleşmenin ekinde delil sözleşmesi niteliğindeki Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin bulunduğu ve bu şartnamenin 22/b maddesine göre götürü bedelli işlerde %10'a kadar olan fazla imalatların 'sözleşme fiyatlarıyla' yaptırılacağı belirtilmiştir. Olayda, bilirkişi raporu iş artışını %6.96 olarak, yani %10'luk sınırın içinde tespit etmiştir. Bu durumda mahkemenin, sözleşme dışı fazla imalatların bedelini piyasa rayiçlerine (mahalline uygun değerlere) göre değil, bilirkişi raporunda da hesaplanan 'sözleşme birim fiyatlarına' göre belirlemesi gerekirdi. Mahkemenin piyasa rayiçlerini esas alarak daha yüksek bir bedele hükmetmesi, delil sözleşmesine aykırı bulunmuş ve bozma nedeni sayılmıştır. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/mevzuat/hmk-madde-197-delillerin-incelenmesi-ve-istinabe.html)