Bir memur hakkında yürütülen soruşturma sonucunda, atama işleminin 'ikinci bir ceza' niteliği taşıyıp taşımadığı, idari yargı denetiminde önemli bir kriterdir. Bu kriterin, disiplin hukuku ile idari tedbirler (atama gibi) arasındaki ilişki açısından önemini ve 'non bis in idem' (aynı fiilden iki kez yargılanmama) ilkesinin idare hukukundaki yansımasını tartışınız.

'Non bis in idem' ilkesi, temel olarak ceza hukukuna ait olmakla birlikte, hukukun genel bir ilkesi olarak idare hukukunda, özellikle de disiplin hukukunda yansımaları bulunur. Bir kamu görevlisinin işlediği bir fiil nedeniyle hakkında hem disiplin soruşturması hem de idari bir işlem (atama gibi) yapılması mümkündür. Ancak bu iki işlemin amaç ve niteliklerinin farklı olması gerekir. Disiplin cezası, geçmişteki kusurlu bir fiili cezalandırma amacı taşır. Atama ise, geleceğe yönelik olarak kamu hizmetinin daha sağlıklı yürütülmesini sağlama amacı taşıyan bir idari tedbirdir. İdari yargı denetiminde, atama işleminin 'ikinci bir ceza' niteliği taşıyıp taşımadığı denetlenirken, idarenin gerçek amacı araştırılır. Eğer atama, hizmetin gerekliliğinden (örneğin, memurun o birimde çalışmasının sakıncalı olması, veriminin düşmesi) kaynaklanmıyor da, sırf memuru cezalandırmak, onu mağdur etmek amacıyla yapılıyorsa, bu durum 'amaç saptırması' teşkil eder. Disiplin soruşturması sonucunda zaten bir ceza verilmişse (veya ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmişse), aynı fiile dayanarak yapılan ve hizmet gerekliliğiyle açıklanamayan bir atama, örtülü veya ikinci bir ceza olarak kabul edilir ve 'non bis in idem' ilkesinin ruhuna aykırı bulunur. Bu durum, atama işleminin iptalini gerektiren önemli bir hukuka aykırılık sebebidir.