Yargıtay 23. Ceza Dairesi E: 2015/20329 sayılı kararında, daha önce alınan kan örneğinin uygun şartlarda korunmaması nedeniyle yeniden kan örneği alınması talebini, 'yeni bir delil olmaması' ve 'suçun nevi' gibi gerekçelerle reddeden yerel mahkeme kararını onamıştır. Bu kararı, CMK m.75'in amacı olan 'delil elde etme' zorunluluğu ve şüphelinin temel haklarının korunması arasındaki denge açısından değerlendiriniz. Bir delilin usulüne uygun muhafaza edilememesi, aynı delilin yeniden elde edilmesi talebi için mutlak bir engel midir?

Yargıtay 23. Ceza Dairesi'nin E: 2015/20329, K: 2015/7193 sayılı kararı, delil elde etme sürecinde kamu otoritesinin ihmalinin sonuçlarının şüpheli/sanık aleyhine yorumlanamayacağı ilkesini yansıtmaktadır. Kararda, ilk alınan kan örneğinin yetkililerin ihmaliyle kullanılamaz hale gelmesi ve dosyada şüpheli aleyhine 'yeni bir delil' ortaya çıkmamış olması nedeniyle, aynı müdahalenin tekrarlanmasının 'kişinin temel hak ve özgürlüklerini ihlal edeceği' sonucuna varılmıştır. Bu karar, CMK m.75'in uygulanmasının keyfi veya sınırsız olmadığını, orantılılık ilkesi çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiğini gösterir. Delilin usulüne uygun muhafaza edilememesi, yeniden örnek alınması için mutlak bir engel teşkil etmez. Ancak Yargıtay bu kararında, yeniden müdahale için soruşturmada yeni bir gelişme, şüpheyi kuvvetlendiren başka bir emare veya somut bir gereklilik arandığını ima etmektedir. Aksi takdirde, idarenin kusuruyla delillerin tekrar tekrar istenmesi, şüphelinin beden bütünlüğüne ölçüsüz bir müdahale teşkil edecektir. Karar, delil elde etme amacı ile temel hakların korunması arasında hassas bir denge kurmaktadır.