CMK m.199'da mahkemeye tanınan 'sanığı zorla getirme' yetkisi, sanığın hangi hakkıyla dengelenmelidir? Mahkemenin, savunma için süre istemiş olan müdafiin bu talebini dikkate almadan, bir sonraki celse sanığı zorla getirtip hüküm kurması, hukuka uygun bir davranış mıdır?

Mahkemenin sanığı zorla getirme yetkisi, sanığın ve müdafiinin 'savunma hakkı' ile dengelenmelidir. Zorla getirme, davanın sürüncemede kalmasını engellemek ve adaletin tecellisini sağlamak için bir araçtır; ancak bu araç, adil yargılanma hakkının özünü zedeleyecek şekilde kullanılamaz. Eğer müdafii, delilleri toplamak veya savunmasını hazırlamak için mahkemeden usulüne uygun bir şekilde süre talep etmişse, mahkemenin bu makul talebi değerlendirmesi gerekir. Mahkemenin, bu talebi görmezden gelerek, bir sonraki celse sanığı zorla getirtip, müdafiin savunma hazırlığı yapmasına olanak tanımadan yargılamayı sonlandırıp hüküm kurması, savunma hakkının (CMK m.147, AİHS m.6/3) açık bir şekilde kısıtlanması anlamına gelir. Bu durum, Yargıtay tarafından mutlak bir bozma nedeni olarak kabul edilmektedir. (Bu cevap, sağlanan metinlerdeki adil yargılanma ve savunma hakkı ilkelerine dayanarak formüle edilmiştir.)