Sanık, polise verdiği ifadede suçunu ikrar etmiş, ancak mahkemede yapılan sorgusunda bu suçlamayı reddetmiştir. Hakim, kararını verirken bu iki beyandan hangisini öncelikle dikkate almalıdır? Ceza muhakemesinin hangi temel ilkesi bu durumu aydınlatır?

Hakim, kararını verirken 'mahkemede yapılan sorgudaki' beyanı öncelikle dikkate almalıdır. Bu durumu aydınlatan temel ilke, 'delillerin doğrudan doğruyalığı' (vasıtasızlığı) ve 'yüz yüzelik' ilkeleridir. Ceza muhakemesinde esas olan, delillerin hükmü verecek olan hakim veya mahkeme heyeti önünde, tarafların katılımıyla ortaya konulması ve tartışılmasıdır. Kollukta veya savcılıkta verilen ifadeler, mahkeme huzurunda tekrar edilip doğrulanmadıkça veya sanık tarafından kabul edilmedikçe, tek başlarına mahkumiyete esas alınamazlar. Hakim, sanığı bizzat dinleyerek, beyanının samimiyetini, tutarlılığını ve diğer delillerle uyumunu değerlendirerek bir vicdani kanaate ulaşmalıdır. Sanığın kolluk ifadesinden dönmesi halinde, mahkeme her iki ifadeyi de diğer delillerle birlikte takdir eder, ancak sanığın mahkeme huzurundaki beyanı daha üstün bir delil değeri taşır. (Bu cevap, sağlanan metinlerdeki yargılama ilkelerine yapılan atıflardan yola çıkarak formüle edilmiştir.)