5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi, hırsızlık suçunda malın değerinin azlığı halinde cezada indirim veya ceza vermekten vazgeçme imkanı tanırken, 150/2. maddesi yağma suçunda sadece indirim imkanı tanımaktadır. Bu farklılığın temel ceza hukuku gerekçesi ne olabilir?

Bu farklılığın temel gerekçesi, iki suçun koruduğu hukuki değerlerin ve suçların haksızlık içeriğinin farklı olmasıdır. Hırsızlık suçu (TCK m.142), temel olarak sadece 'malvarlığı' değerini (zilyetlik ve mülkiyet) korur. Yağma suçu (TCK m.148) ise, malvarlığı değerinin yanı sıra, 'kişi hürriyeti', 'vücut dokunulmazlığı' ve 'irade serbestisi' gibi çok daha önemli kişisel değerleri de koruyan bileşik bir suçtur. Yağma suçunun içinde cebir ve tehdit gibi unsurlar barındırması, onun haksızlık içeriğini hırsızlığa göre çok daha ağır kılar. Bu nedenle kanun koyucu, hırsızlıkta malın değerinin pek az olması durumunda, fiilin yarattığı toplam haksızlığın çok düşük olduğunu kabul ederek ceza vermekten vazgeçme gibi daha ileri bir takdir yetkisini hakime tanımıştır. Ancak yağma suçunda, malın değeri ne kadar az olursa olsun, kişiye karşı kullanılan cebir veya tehdit nedeniyle fiilin haksızlık içeriği her zaman belirli bir ağırlıktadır. Bu yüzden, ceza vermekten tamamen vazgeçilmesi mümkün görülmemiş, sadece cezada indirim yapılmasıyla yetinilmiştir. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/ceza-hukuku/yagma-sucu-malin-degerinin-azligi-yargitay-karari.html, TCK m.145, TCK m.150/2)