5237 sayılı TCK'nın 150/2. maddesinde yer alan 'değer azlığı' indiriminin uygulanmasında, hâkimin takdir yetkisinin sınırları nelerdir ve bu yetkiyi kullanırken hangi ilkelere uymak zorundadır?

TCK m.150/2, hâkime geniş bir takdir yetkisi tanımıştır; '...verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir' ifadesi, indirimin zorunlu olmadığını, hâkimin takdirinde olduğunu gösterir. Ancak bu takdir yetkisi sınırsız ve keyfi değildir. Hâkim bu yetkiyi kullanırken; 1) Anayasa m.141/3 ve CMK m.34, 230 uyarınca kararını yasal ve yeterli gerekçelerle açıklamak zorundadır. 2) TCK m.3'teki 'orantılılık' ilkesi gereği, fiilin ağırlığı ile orantılı bir karar vermelidir. 3) Kanunilik, belirlilik, ölçülülük gibi evrensel ceza hukuku ilkelerine uymalıdır. 4) Aleyhe kıyas ve yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına dikkat etmelidir. Yani, sadece malın değerine değil, suçun işleniş biçimi, olayın özellikleri, failin kastı ve mağdur üzerindeki etkileri gibi unsurları bir bütün olarak değerlendirip, indirim yapıp yapmamasının veya yapacaksa oranının gerekçesini kararında göstermek zorundadır. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/ceza-hukuku/yagma-sucu-malin-degerinin-azligi-yargitay-karari.html, TCK m.3, TCK m.150/2)