TCK m. 82/1-d'de kasten öldürme suçunun 'eşe karşı' işlenmesi, TCK'nın benimsediği 'suçta ve cezada kanunilik' ilkesiyle ilişkisini kurunuz.

Yargıtay'ın istikrarlı içtihatlarına göre, sanığın dini nikahla birlikte yaşadığı kişiyi öldürmesi durumunda TCK m. 82/1-d'de düzenlenen 'eşe karşı' işlenme nitelikli hali uygulanamaz. Bu durumun temelinde TCK m. 2'de düzenlenen 'suçta ve cezada kanunilik' ilkesi ve bu ilkenin bir sonucu olan 'kıyas yasağı' yatmaktadır. Kanunilik ilkesi, bir fiilin suç sayılabilmesi ve cezasının ağırlaştırılabilmesi için bunun kanunda 'açıkça' yazılı olmasını gerektirir. 'Eş' kavramı, Türk Medeni Kanunu'na göre, resmi evlilik birliği ile kurulmuş hukuki bir statüyü ifade eder. Dini nikah veya fiili birlikte yaşama, hukuken bu statüyü yaratmaz. 'Eş' kavramını, dini nikahlı veya fiili birlikte yaşanan kişiyi de kapsayacak şekilde genişletmek, kanunda olmayan bir durumu yaratmak anlamına gelir ki bu, ceza hukukunda kesinlikle yasak olan 'kıyas'tır. Kanun koyucu, eğer bu tür ilişkileri de kapsamak isteseydi, 'birlikte yaşadığı kişi' veya benzeri daha geniş bir ifade kullanırdı. Böyle bir ifade kullanmadığı için, 'eş' kavramı dar yorumlanmalı ve sadece resmi nikahlı eş ile sınırlandırılmalıdır. Aksi bir yorum, kanunilik ilkesini ihlal eder.