Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2016/937 sayılı kararında, sanığın eylemi 'kasten öldürme' (TCK m. 81) olarak kabul edilirken, mahkemenin TCK m. 82/1-b (canavarca his/eziyet) uygulamasının neden hatalı bulunduğunu, olayın özelliklerini dikkate alarak açıklayınız.

Yargıtay, bu kararda mahkemenin TCK m. 82/1-b uygulamasını hatalı bulmuştur çünkü somut olayda bu nitelikli halin manevi unsurunun (canavarca his veya eziyet çektirme özel kastı) oluşmadığı kanaatine varmıştır. Karara göre olay şu şekilde gelişmiştir: Sanık ve maktul birlikte alkol alırken, maktul sanığa küfür etmiş ve cinsel ilişki teklif ederek bıçakla saldırmıştır. Sanık, bu haksız saldırının yarattığı 'hiddetin etkisinde' kalarak maktulü çok sayıda bıçak darbesiyle öldürmüştür. Yargıtay'ın değerlendirmesi şöyledir: 1) Canavarca His Yoktur: Eylem, 'sırf öldürmüş olmak için öldürme' veya 'öldürmekten zevk alma' gibi bir saikle değil, maktulden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan (küfür, cinsel saldırı, bıçaklı saldırı) bir dizi eyleme tepki olarak işlenmiştir. Failin eyleminin arkasında bir 'hiddet' hali vardır, soğukkanlı bir 'canavarca his' yoktur. 2) Eziyet Çektirme Kastı Yoktur: Sanığın art arda vurduğu bıçak darbeleri, maktule özel olarak acı çektirme kastından ziyade, maruz kaldığı saldırının yarattığı ani ve yoğun öfkenin bir sonucudur. Suçun vahşice işlenmesi, tek başına eziyet kastının varlığını kanıtlamaz. Bu koşullar altında Yargıtay, sanığın amacının sadece öldürmek olduğunu, bunun ötesinde bir canavarca his veya eziyet çektirme kastıyla hareket ettiğine dair şüpheden uzak, kesin bir delil bulunmadığını kabul etmiştir. Bu nedenle, suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK m. 82/1-b'nin uygulanmasının hatalı olduğuna, eylemin TCK m. 81 kapsamında (haksız tahrik indirimiyle) değerlendirilmesi gerektiğine karar vermiştir.