Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2015/3677 sayılı kararında, sanığın 18 yaşını doldurmamış mağduru öldürmesi eyleminde, mahkemenin TCK m. 82/1-e (çocuğa karşı) bendini uygulamaması bozma nedeni sayılmıştır. Bu durum, TCK m. 61'deki temel cezanın belirlenmesi ilkesiyle nasıl bir ilişki içindedir?

Bu durum, TCK m. 61'in uygulanmasından önce, suçun 'doğru vasıflandırılması' (nitelendirilmesi) ile ilgilidir. TCK m. 61, hakim tarafından temel cezanın nasıl belirleneceğini düzenler, ancak bu belirleme, öncelikle işlenen suçun kanundaki doğru tanımının (vasfının) saptanmasından sonra yapılır. Bir suçun nitelikli hali, o suçun vasfını değiştirir ve onu daha ağır cezayı gerektiren farklı bir suça dönüştürür. Olayda, mağdurun 18 yaşından küçük olması, eylemi basit kasten öldürme (TCK m. 81) olmaktan çıkarıp, nitelikli kasten öldürme (TCK m. 82/1-e) suçuna dönüştürmektedir. Basit öldürmenin cezası müebbet hapis iken, nitelikli öldürmenin cezası ağırlaştırılmış müebbet hapistir. Mahkemenin TCK m. 82/1-e'yi uygulamaması, suçu yanlış vasıflandırması ve dolayısıyla kanunda öngörülen doğru cezayı (ağırlaştırılmış müebbet) uygulamaması anlamına gelir. Bu, temel cezanın belirlenmesindeki takdir hatasından (TCK m. 61) çok daha temel bir hata olan 'suç vasfında hata'dır ve bu nedenle Yargıtay tarafından mutlak bir bozma nedeni olarak kabul edilir.