Sanık, maktulü öldürmek için aldığı zehiri yemeğine koymuştur. Maktul yemeği yedikten sonra hastalanmış ancak ölmemiştir. Sanık pişman olup panzehir vermiş ve maktulün hayatını kurtarmıştır. Bu durumda sanık hakkında 'gönüllü vazgeçme' (TCK m. 36) hükümleri uygulanabilir mi?

Evet, bu durumda sanık hakkında gönüllü vazgeçme hükümleri uygulanır. TCK m. 36, gönüllü vazgeçmeyi iki durumda düzenler: 1) İcra hareketleri tamamlanmadan vazgeçme. 2) İcra hareketleri tamamlandıktan sonra, failin kendi çabasıyla neticenin gerçekleşmesini engellemesi. Sorudaki olay, ikinci duruma tipik bir örnektir. Sanık, öldürme suçunun icra hareketlerini (zehiri yemeğe koyma ve maktulün yemesini sağlama) tamamlamıştır. Bu noktadan sonra suç, teşebbüs aşamasındadır. Ancak fail, neticenin (ölümün) meydana gelmesini kendi iradi ve aktif çabasıyla (panzehir vererek) engellemiştir. Bu durumda TCK m. 36 gereğince, sanığa kasten öldürmeye teşebbüsten ceza verilmez. Ancak, gönüllü vazgeçme anına kadar işlediği ve kendi içinde ayrı bir suç oluşturan fiillerden sorumlu tutulur. Bu olayda, maktul hastalandığı için, sanık eyleminin niteliğine göre 'kasten yaralama' suçundan (TCK m. 86) sorumlu tutulacaktır. Eğer maktulde kalıcı bir hasar oluşmuşsa, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralamadan (TCK m. 87) sorumlu olabilir.