Sanığın, işlediği bir hırsızlık suçunun delillerini ortadan kaldırmak amacıyla olayın tek tanığı olan M'yi öldürmesi durumunda, sanığın cezai sorumluluğu nasıl belirlenir? Bu durumda gerçek içtima kuralları mı, fikri içtima kuralları mı uygulanır?

Bu durumda sanığın cezai sorumluluğu, 'gerçek içtima' kurallarına göre belirlenir. Sanığın eylemi, TCK m. 82/1-h'de tanımlanan 'Bir suçu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak veya işlenmesini kolaylaştırmak ya da yakalanmamak amacıyla' kasten öldürme suçunu oluşturur. Bu, öldürme suçunun amaç-araç ilişkisi temelinde nitelikli halidir. TCK m. 82'nin gerekçesinde bu durum açıkça izah edilmiştir. Gerekçede, 'Banka soygununun gerçekleşmesi hâlinde, failin ayrıca bu suçtan dolayı da cezalandırılması gerekir. Başka bir deyişle, bu gibi durumlarda gerçek içtima kurallarını uygulamak gerekir' denilmektedir. Bu ilke, 'bir suçu gizlemek' amacıyla işlenen öldürme suçları için de geçerlidir. Dolayısıyla, sorudaki olayda sanık, hem daha önce işlediği hırsızlık suçundan (TCK m. 141 vd.) hem de bu suçu gizlemek amacıyla işlediği nitelikli kasten öldürme suçundan (TCK m. 82/1-h) ayrı ayrı cezalandırılacaktır. Fikri içtima (TCK m. 44) uygulanmaz, çünkü ortada tek bir fiil değil, birbirinden bağımsız iki ayrı suç (hırsızlık ve öldürme) bulunmaktadır.