Yargıtay 15. Ceza Dairesi'nin 2020/3863 E. sayılı kararında, 'TCK'nın 53. maddesinde öngörülen belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, kasten işlenen suçlarda mahkumiyetin yasal sonucu olduğu ve hükmedilen ceza süresine bakılmaksızın uygulanması gerektiği' belirtilmiştir. Bu ifadeyi, TCK m. 53/4'te yer alan 'kısa süreli hapis cezasının ertelenmesi' istisnası ile birlikte değerlendirerek yorumlayınız.

Yargıtay 15. Ceza Dairesi'nin bu ifadesi, TCK m. 53/1'in genel uygulama kuralını vurgulamaktadır. 'Hükmedilen ceza süresine bakılmaksızın' ifadesi, hak yoksunluğunun uygulanması için cezanın miktarının (örneğin 2 yıl, 5 yıl, 10 yıl) bir önemi olmadığını, önemli olanın kasıtlı bir suçtan dolayı 'hapis cezasına' mahkûmiyetin varlığı olduğunu belirtir. Ancak bu genel kuralın istisnaları vardır ve bu karar, o istisnaları ortadan kaldırmaz. TCK m. 53/4, bu genel kurala önemli bir istisna getirir. Bu fıkraya göre, eğer hapis cezası 'kısa süreli' (1 yıl veya daha az) ise VE bu ceza 'ertelenmiş' ise, o zaman m. 53/1 hükümleri uygulanmaz. Dolayısıyla, 15. Ceza Dairesi'nin kararı, cezanın ertelenmediği veya ertelenmiş olsa bile uzun süreli olduğu (örn. 1 yıl 2 ay hapis) durumlar için geçerli olan ana kuralı ifade etmektedir. Nitekim Yargıtay 6. Ceza Dairesi-K.2021/10442 sayılı kararda, 1 yıl 2 ay (uzun süreli) erteli hapis cezasında m. 53'ün uygulanması gerektiği belirtilmiştir. Sonuç olarak, iki hüküm arasında bir çelişki yoktur; biri genel kuralı, diğeri ise bu kuralın spesifik bir istisnasını düzenlemektedir. 15. Ceza Dairesi'nin atfı, TCK m. 53/4 kapsamına girmeyen standart durumlar için anlaşılmalıdır.