Bir sanık hakkında, TCK m. 82/1-d (üstsoya karşı) ve TCK m. 82/1-e (kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı - örneğin yaşlılık nedeniyle) nitelikli hallerinin her ikisi de gerçekleşmiştir. Mahkeme temel cezayı belirlerken, her iki nitelikli halin varlığını TCK m. 61 uyarınca temel cezanın alt sınırdan uzaklaştırılarak belirlenmesi için bir gerekçe olarak kullanabilir mi?

Hayır, kullanamaz. TCK m. 82'de düzenlenen nitelikli haller, suçun temel cezasını 'ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası' olarak belirleyen hallerdir. Bu ceza, kanunumuzdaki en ağır süreli olmayan hapis cezasıdır ve alt ya da üst sınırı yoktur; sabittir. TCK m. 61, temel cezanın alt ve üst sınırlar arasında belirlenmesine ilişkin kriterleri düzenler. Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası gibi sabit ve tek bir cezayı öngören durumlarda, TCK m. 61'in temel cezanın belirlenmesine ilişkin fıkraları uygulanamaz. Dolayısıyla, olayda TCK m. 82'nin birden fazla bendinin (örneğin hem üstsoya hem de kendini savunamayacak durumda olana karşı işlenmesi) gerçekleşmiş olması, temel ceza olan ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasının miktarını etkilemez. Mahkeme, hükmünde her iki bendin de (d ve e) uygulandığını belirtir, ancak ceza yine ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasıdır. Bu durum, TCK m. 62'deki takdiri indirimlerin uygulanıp uygulanmamasında bir takdir unsuru olarak değerlendirilebilir, ancak temel cezanın belirlenmesinde bir rol oynamaz.