Anayasa Mahkemesi'nin E.2018/137, K.2022/86 sayılı kararında, 7145 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 375 sayılı KHK’ya eklenen Geçici 35. maddenin (A) fıkrasının ikinci paragrafının birinci cümlesindeki atıf (A fıkrası uyarınca görevine son verilenler hakkında (B) fıkrasının ikinci paragrafı hükümlerinin uygulanması) ve (E) fıkrasının kalan kısmındaki atıf (A ve B fıkraları uyarınca işlem tesis edilenlerin unvan ve sıfatlarını kullanamaması), atıf yapılan hükümlerin Anayasallığı ile nasıl bir ilişki içindedir?

Bu tür atıf yapan hükümlerin Anayasallığı, büyük ölçüde atıf yapılan temel düzenlemelerin Anayasallığına bağlıdır. Anayasa Mahkemesi, bu atıf yapan hükümleri (VII. HÜKÜM, A.16.a.ii.(1) ve A.16.e.ii) Anayasa'ya aykırı bulmamıştır. Bunun temel nedeni, atıf yapılan 375 sayılı KHK Geçici Madde 35 (A) ve (B) fıkralarının (MGK ve üyelik/mensubiyet gibi bazı ibareleri hariç) ve (B) fıkrasının ikinci paragrafındaki sonuçların (kısmen) Anayasa'ya uygun bulunmasıdır. Yani, Mahkeme, asıl tedbir olan kamu görevinden/meslekten çıkarma ve buna bağlı bazı sonuçları (unvan kullanamama, tekrar kamu hizmetine alınmama gibi) belirli güvencelerle (savunma hakkı, yargı yolu) birlikte Anayasa'ya uygun gördüğü için, bu sonuçlara atıf yapan düzenlemeleri de Anayasa'ya aykırı bulmamıştır. Eğer atıf yapılan temel hükümler tümüyle iptal edilmiş olsaydı, atıf yapan hükümlerin de uygulanma imkanı kalmayacağından iptali gerekebilirdi veya Anayasallık değerlendirmesi farklı olabilirdi.