Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin E.2013/30243, K.2017/2837 sayılı kararında, sanık hakkında Temmuz 2007 tarihli yağma suçundan hüküm kurulurken CMK Md. 150/3 ve 188/1 gereğince zorunlu müdafi bulundurulmaması neden savunma hakkının kısıtlanması olarak değerlendirilmiştir?

CMK Md. 150/3, alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada şüpheli veya sanığın istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirilmesini zorunlu kılar. Yağma suçu (TCK Md. 148), temel hali itibarıyla alt sınırı altı yıl olan bir suçtur. CMK Md. 188/1 ise duruşmada sanığın müdafiinin de hazır bulunması gerektiğini düzenler. Kararda, sanığa yüklenen Temmuz 2007 tarihli yağma suçunun gerektirdiği cezanın alt sınırı (muhtemelen nitelikli hal veya zincirleme suç nedeniyle 5 yılın üzerinde kalmıştır) bakımından zorunlu müdafiilik durumu oluştuğu halde, duruşmada savunman bulundurulmadan karar verilmesi, sanığın en temel haklarından olan savunma hakkının ihlali olarak kabul edilmiştir. Bu durum, adil yargılanma ilkesine de aykırılık teşkil eder.