Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun E.2016/996, K.2021/466 sayılı kararında, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 17. maddesinin, TCK Md. 58/9'un uygulanması açısından nasıl bir özellik taşıdığı belirtilmiştir?

Kararda, 3713 sayılı Kanun'un 17. maddesinin, bu Kanun kapsamına giren suçlardan mahkum olanlar hakkında, koşullu salıverilme ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması bakımından 5275 sayılı Kanun'un 107/4 ve 108. maddelerine (yani örgüt mensubu suçlulara ve mükerrirlere özgü infaz rejimlerine) atıf yaptığı belirtilmiştir. Komisyon gerekçesine de değinilerek, bu düzenlemeyle 'örgüt mensubu suçlu olmasalar bile', 3713 sayılı Kanun'da tanımlanan suçların failleri hakkında da örgüt mensubu suçlulara ilişkin infaz koşullarının uygulanmasının amaçlandığı ifade edilmiştir. Bu durumun, 3713 sayılı Kanun'da sayılan suçların işlenmesi amacıyla kurulan silahlı örgütler açısından TCK Md. 58/9'un uygulanması için 'örgüt mensubu suçlu' olma şartının aranmadığı şeklinde özel ve istisnai bir düzenleme getirdiği anlaşılmaktadır.