Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin E.2016/3089, K.2016/6561 sayılı kararında, TCK Md. 220 kapsamında örgüt üyeliği veya yardım suçundan mahkumiyet için hangi temel ispat külfeti vurgulanmıştır?

Kararda, ceza yargılaması sonucunda mahkumiyet kararı verilebilmesi için suç oluşturan fiilin sanık tarafından işlendiğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak, herkesi inandıracak biçimde kanıtlanması ve şüphenin masumiyet karinesinin gereği olarak sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği vurgulanmıştır (Anayasa m.38/4, AİHS m. 6/2). Sanıkların suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak veya yardım etmek suçlarını işledikleri iddiasının şüpheli kaldığı, sanıkların çalıştıkları işyerlerinde suç işlendiğinin kabul edilmesinin tek başına örgütsel ilişkinin kurulması için yeterli olmadığı, bu ilişkinin maddi delillerle ortaya konulması gerektiği belirtilerek, atılı suçu işlediklerine dair savunmalarının aksine kesin, inandırıcı ve yeterli delil bulunmadığı durumlarda 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği ifade edilmiştir.