Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun E.2016/996, K.2021/466 sayılı kararında, TCK Md. 220/7 kapsamında örgüte yardım etme suçundan mahkum olan bir sanık hakkında TCK Md. 58/9'un (örgüt mensubu suçlulara özgü mükerrirlere özgü infaz rejimi) uygulanıp uygulanamayacağına ilişkin nasıl bir değerlendirme yapılmıştır?

Yargıtay CGK bu kararında, TCK'da örgüte yardım etme suçunun örgüte üye olma suçundan ayrı ve bağımsız bir suç tipi olarak düzenlendiğini, örgüte yardım eden kişinin TCK Md. 6/1-j'de belirtilen 'örgüt mensubu suçlu' tanımına girmediğini belirtmiştir. Dolayısıyla, suç işlemek amacıyla kurulmuş (terör örgütü niteliğinde olmayan) bir örgüte yardım eden sanıkların 'özel tehlikelilik' halinin varlığından bahsedilemeyeceğinden, bu sanıklar hakkında TCK Md. 58/9'un uygulanma imkanının bulunmadığına karar vermiştir. Bu durumun, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamındaki suçlar için farklılık gösterebileceği de (anılan kanunun 17. maddesi gereği) kararda zımnen belirtilmiştir.