TCK m. 39/2-a'da düzenlenen 'suç işleme kararını kuvvetlendirmek' suretiyle manevi yardımda, yardım edenin fiili ile failin suç işlemesi arasında doğrudan bir 'nedensellik bağı' aranır mı?

Evet, aranır, ancak bu bağın 'olmazsa olmaz' nitelikte olması gerekmez. Yani, 'eğer yardım eden o sözleri söylemeseydi, fail kesinlikle bu suçu işlemeyecekti' şeklinde mutlak bir nedensellik aranmaz. Aranan nedensellik bağı, yardım edenin fiilinin, failin zaten mevcut olan suç işleme kararını 'pekiştirmesi, tereddütlerini gidermesi, eyleme geçme cesaretini artırması' şeklinde, suçun işlenmesini 'kolaylaştırıcı' bir etki yaratmasıdır. Yardım edenin sözlerinin veya davranışlarının, failin suç yolundaki ilerleyişine manevi bir itki sağladığının tespit edilmesi yeterlidir. Eğer yardım edenin sözlerinin, failin kararlılığı üzerinde hiçbir etkisi olmamışsa, yani fail zaten o sözler olmasa da aynı kararlılıkla suçu işleyecek idiyse, nedensellik bağı kurulamaz ve yardım etmekten sorumluluk doğmaz.