Bir trafik kazasında, 137 promil alkollü olduğu tespit edilen sanık hakkında, taksirle yaralama suçundan ceza tayin edilirken TCK m. 22/3'teki 'bilinçli taksir' hükmünün uygulanmamasının Yargıtay tarafından bozma sebebi sayılmasının hukuki gerekçesi nedir?

Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin yerleşik içtihatlarına göre (E. 2019/11888 K. 2021/5464), 1.00 promilin (100 promil) üzerindeki alkol miktarının, kişinin 'güvenli sürüş yeteneğini' ortadan kaldıracağı bilimsel bir veri olarak kabul edilmektedir. Bu seviyede alkollü bir şekilde araç kullanan bir sürücünün, bir kazaya neden olabileceğini 'öngörmesine rağmen' bu neticeyi kabullenerek, 'olursa olsun' düşüncesiyle hareket ettiği varsayılır. Bu durum, TCK m. 22/3'te tanımlanan bilinçli taksirin unsurlarını oluşturur. Bu nedenle, 1.00 promilin üzerindeki alkol seviyesi durumunda, mahkemenin bilinçli taksir hükümlerini uygulayarak temel cezayı artırması zorunludur. Bunun yapılmaması, eksik ceza tayini nedeniyle bozma sebebidir.