Bir kimse, arkadaşının işleyeceği bir suç için ona sadece 'cesaret verici' sözler söyleyerek manevi yardımda bulunmuştur. Suç işlendikten sonra, bu kişi eyleminden pişmanlık duyarak durumu polise ihbar eder ve failin yakalanmasını sağlarsa, bu durumun cezai sorumluluğuna etkisi ne olur?

Bu durum, TCK m. 41'de düzenlenen 'gönüllü vazgeçme' kapsamında değerlendirilmez, çünkü suç tamamlanmıştır. Ancak, TCK m. 221'de düzenlenen 'etkin pişmanlık' hükümlerine benzer bir durum yaratabilir. Her ne kadar suça yardım etme fiili için özel bir etkin pişmanlık düzenlemesi olmasa da, failin yakalanmasını sağlama gibi çabalar, TCK m. 62'deki 'takdiri indirim nedenleri' kapsamında mahkeme tarafından dikkate alınabilir. Hakim, sanığın suç sonrası gösterdiği bu pişmanlığı ve adalete yardımcı olma çabasını, cezasında indirim yapmak için bir neden olarak kabul edebilir. Eğer eylem, bir örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş olsaydı, TCK m. 221'deki özel etkin pişmanlık hükümleri doğrudan uygulanabilir ve cezada daha substantial indirimler veya cezasızlık hali gündeme gelebilirdi.