Yargıtay, vergi kaçakçılığı suçunda kullanılan sahte fatura eylemi ile TCK'daki özel belgede sahtecilik suçu arasında nasıl bir ayrım yapmaktadır? Neden VUK m. 359'un uygulanması gerektiğini düşünmektedir?

Yargıtay, bu ayrımı 'özel kanun-genel kanun' ilişkisi ve suçun unsurları üzerinden yapmaktadır. Yargıtay'a göre: 1) Özel Kanun Önceliği: Vergi Usul Kanunu, vergi suçları alanında özel bir kanundur. TCK ise genel kanundur. 'Özel kanunun genel kanuna önceliği' ilkesi gereği, bir fiil hem özel kanunda hem de genel kanunda düzenlenmişse, özel kanun hükmü uygulanır. VUK m. 359, sahte fatura düzenleme ve kullanmayı özel olarak düzenlediği için önceliklidir. 2) Suçun Unsuru: TCK m. 207'deki özel belgede sahtecilik suçunun oluşması için belgenin düzenlenip 'kullanılması' gerekirken, VUK m. 359'daki suç için sahte faturanın sadece 'düzenlenmesi' yeterlidir, ayrıca kullanılması aranmaz. Bu, VUK'taki düzenlemenin daha özel ve farklı olduğunu gösterir. Bu nedenlerle Yargıtay, sahte fatura düzenleme veya kullanma fiilinin, daha özel bir düzenleme olan VUK m. 359 kapsamında cezalandırılması gerektiğini, genel hüküm niteliğindeki TCK m. 207'nin uygulanamayacağını kabul etmektedir. (Yargıtay 11. CD, 2014/933 E. sayılı karar gibi)