Vergi kaçakçılığı suçunda (VUK m. 359) sahtecilik fiilinin, suçun 'unsuru' veya 'ağırlatıcı nedeni' olarak düzenlenmiş olmasının, TCK m. 212'nin (gerçek içtima) uygulanmasını engellemesi ne anlama gelir?

Bu durum, kanun koyucunun sahtecilik eylemini vergi kaçakçılığı suçunun içinde zaten bir kez değerlendirip cezalandırdığı anlamına gelir. TCK m. 212, birbirinden bağımsız iki suçun (örneğin dolandırıcılık ve belgede sahtecilik) bir arada işlenmesi halini düzenler. VUK m. 359'da ise sahtecilik, vergi kaçakçılığı suçunun işleniş biçimini oluşturur, ondan bağımsız bir eylem değildir. Sahte belge kullanmadan VUK m. 359/b'deki suç zaten işlenemez. Kanun koyucu bu durumu görmüş ve sahteciliğin ağırlığına göre VUK m. 359 içinde farklı ceza aralıkları (18 aydan 3 yıla veya 3 yıldan 5 yıla) belirlemiştir. Bu özel düzenleme varken, bir de genel içtima kuralı olan TCK m. 212'yi uygulayıp ayrıca sahtecilikten ceza vermek, aynı fiili (sahteciliği) iki kez cezalandırmak anlamına gelir ki bu da 'non bis in idem' ilkesine aykırıdır.