Suça yardım etme fiillerinden olan 'suç işlemeye teşvik etmek' ile 'azmettirme' (TCK m. 38) arasındaki temel fark, failin zihinsel durumu açısından nasıl açıklanır?

İkisi arasındaki temel fark, suç işleme kararının kim tarafından ve nasıl oluşturulduğunda yatar. Azmettirmede (TCK m. 38), suç işleme düşüncesi daha önce hiç olmayan bir kişinin zihninde, azmettirenin telkin ve çabalarıyla sıfırdan bir 'suç işleme kararı' oluşturulur. Azmettiren, bir nevi 'manevi fail'dir ve suç fikrinin yaratıcısıdır. Suç işlemeye teşvik etmede (TCK m. 39) ise, failin zihninde zaten bir 'suç işleme fikri' veya 'eğilimi' mevcuttur, ancak bu henüz kesin bir karara dönüşmemiştir. Yardım eden kişi (teşvik eden), failin bu mevcut tereddütlü fikrini veya eğilimini destekleyerek, cesaretlendirerek onun kesin bir karar almasını kolaylaştırır. Kısacası, azmettiren 'karar yaratan', teşvik eden ise 'mevcut fikri karara dönüştüren' kişidir. Bu nedenle azmettirenin sorumluluğu daha ağırdır.