Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği'ne göre, on yıldan fazla hapis cezasına mahkum bir hükümlünün kapalı cezaevinden açık cezaevine geçebilmesi için gereken temel şartlar nelerdir? Bu genel kurala, TCK m. 142 (nitelikli hırsızlık) veya m. 188 (uyuşturucu ticareti) gibi suçlar açısından getirilen istisnai düzenlemeyi açıklayınız.

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği m. 6'ya göre, cezalarının toplamı 10 yıl veya daha fazla olan hükümlüler için genel kural, açık cezaevine ayrılabilmek için üç şartın birlikte gerçekleşmesidir: 1) Toplam cezalarının 1/10'unu (onda birini) kapalı kurumda infaz etmiş olmak. 2) İyi halli olmak. 3) Koşullu salıverilme tarihine yedi yıl veya daha az bir süre kalmış olmak. Ancak, yönetmelik bazı suçlar için bu genel kurala istisna getirmiştir. Örneğin, TCK m. 142 (nitelikli hırsızlık), m. 148-149 (yağma) ve m. 188 (uyuşturucu ticareti) gibi suçlardan mahkum olanlar için 'koşullu salıverilme tarihine yedi yıl kalma' şartı 'beş yıl kalma' olarak ağırlaştırılmıştır. Dolayısıyla, bu suçlardan mahkum olan bir hükümlü, diğer şartları sağlasa bile, koşullu salıverilmesine beş yıldan daha az bir süre kalmadıkça açık cezaevine ayrılamaz.