Boşanma davasında, eşlerden birinin 'sürekli beddua etmesi' veya 'kişisel temizliğine dikkat etmemesi' gibi davranışlar kusur olarak değerlendirilebilir mi? Bu tür davranışların kusur olarak nitelendirilmesinde hangi ölçütler kullanılır?

Evet, bu tür davranışlar Yargıtay içtihatlarında boşanmada kusur olarak değerlendirilmektedir. Ancak bir davranışın kusur sayılıp sayılmayacağı, her somut olayın kendi özellikleri içinde değerlendirilir. Kullanılan temel ölçüt, bu davranışın diğer eş için 'ortak hayatı çekilmez hale' getirip getirmediğidir (TMK m. 166). 'Sürekli beddua etmek', 'hakaret' ve 'onur kırıcı davranış' kapsamında bir psikolojik şiddet türü olarak ağır kusur sebebi sayılabilir. 'Kişisel temizliğe dikkat etmemek' ise, yine süreklilik arzediyor ve diğer eşin ortak yaşamı sürdürmesini makul ölçülerde imkansız kılıyorsa, evlilik birliğinin yüklediği özen borcunun ihlali olarak bir kusur teşkil eder. Hakim, kusur değerlendirmesi yaparken tarafların sosyal ve kültürel yapılarını, evlilikten beklentilerini ve davranışın niteliğini ve devamlılığını göz önünde bulundurur.